Drie weken geleden op een zaterdag in Zaltbommel: ‘Hè?! Maar hier zat toch eerst het lokaal van meneer Kusters? En nu is het een gang. Dit is heiligschennis!’

Ik loop gedesoriënteerd door mijn oude middelbare school die inmiddels flink uitgebouwd blijkt te zijn. In de aula (echt, hoezo zit die nu op de eerste verdieping?!) zag ik meneer Kusters al staan, onze legendarische en inmiddels gepensioneerde geschiedenisleraar. Zijn lessen waren mini-theatershows waarin hij elke klas pubers kon meenemen in zijn reis door de geschiedenis.

En vandaag loop ik met 8 oud-klasgenoten deze Tour Historique door de school. We vergapen ons aan de vernieuwingen van ‘na onze tijd’. Zijn we echt zo oud?

 

Joost mag het weten

Twee van die oud-klasgenoten zijn Joost en Frans. Tijdens de borrel vertellen we over de reizen door onze persoonlijke geschiedenis sinds we afzwaaiden met een Atheneumdiploma in onze handen.

Hoewel we riepen dat we nooit brave huisje-boompje-beestje-burgers zouden worden, zijn we dat natuurlijk wel. Gesettled, met kinderen en jep, sinds deze zomer hebben we in huize Kooijman ook een hond…

Joost vertelt over zijn studietijd. Hoe hij door zijn universitaire opleiding wandelde, zijn Master of Science behaalde en zelfs promoveerde. Over zijn bijbaan tijdens de studie: docent op diezelfde universiteit. En met een grijns op zijn gezicht over hoe hij als vierdejaars lesgaf aan vijfdejaars. ‘Ja, dat was wel humor.’

 

Als jij rechter bent, mag ik dan jouw linker zijn?

Dat was vroeger ook mijn plan op de middelbare school. Ik zou even Rechten gaan studeren en daarna nog de zoveel-jarige vervolgopleiding tot Rechter doen. Dan rond m’n 30e zou ik een fijne zetel in de rechtbank hebben bemachtigd.

Eén van mijn vriendinnen wilde zelfs mijn ‘linker’ worden, als zij maar met de hamer mocht slaan.

Ik verwachtte een opleiding te gaan volgen die ik net zo ‘op mijn sloffen’ kon doen als het VWO. Totdat ik na een half jaar universiteit struikelde over de tweeën, drieën en vieren op mijn cijferlijst.

*POEFFF * Weg droom. Die ik sinds mijn twaalfde had.

 

Was ik maar een specialist

Ik haalde mijn diploma pas bij de vierde opleiding: Management, Economie en Recht. De fase van een bijbaantje in de horeca en wonen in een studentenkamer was ik allang voorbij. Ik was 26, werkte fulltime in het bedrijfsleven en had met meneer Kooijman al een paar jaar een koopwoning. Onze trouwdatum stond op de kalender omcirkeld.

Naast studiehopper was ik ook een fervent jobhopper. Terwijl Joost lesgaf aan vijfdejaars studenten, startte ik bij mijn vijfde werkgever. Waar ik overigens na een half jaar weer zou vertrekken. Afijn, het contrast tussen onze verhalen had niet groter kunnen zijn.

Ik vroeg mezelf geregeld af: waarom kan ik niet gewoon een studie afmaken? Waarom kan ik het niet gewoon langer dan een jaar uithouden bij een baas? Waarom ben ik steeds zo snel uitgekeken op dingen? En waarom blink ik niet uit in een specialisme?

Voorlopig was mijn talent vooral ‘dingen niet afmaken’. Daar had ik zo op kunnen promoveren…

 

Terug naar het nu

Inmiddels begrijp ik mijn zoektocht van toen. Ik paste niet in de hokjes van studies en juniorbaantjes. Daardoor had ik het zwaar op de arbeidsmarkt. Een recruiter moest flink door mijn draak van een cv heen kunnen lezen, wilde ik überhaupt ergens op gesprek komen.

Het bleef me achtervolgen, zelfs nadat ik de laatste 8 jaar van mijn loondienstcarrière had doorgebracht bij slechts twee werkgevers. Bij mijn laatste sollicitaties had ik nog steeds te weinig specifieke opleidingen en ervaring. Teveel ‘van alles een beetje’.

Ik was er klaar mee. Dat verschrikkelijke wereldje van cv’s en functieprofielen en 1-van-de-zoveel-kandidaten zijn. Het gaf me het gevoel dat ik niets kon en als begin-dertiger nog steeds niets gepresteerd had.

Ik koos voor een ander wereldje waarin ik niet aan een checklist met voorgeschreven opleidingen en functies hoefde te voldoen.

 

Het ondernemerschap

Als ondernemer draai je het om. Je bouwt een bedrijf rondom jou en wat jij in huis hebt. Je creëert een functie rondom jouw eigen kennis, vaardigheden, opleidingen en werkervaring.

Op jouw functieprofiel staat als enige vereiste: ‘is zichzelf en geeft alles van zichzelf’.

En wat dacht je van de andere voordelen ten opzichte van loondienst? Functioneringsgesprekken hoef jij niet meer te voeren. Je evalueert links en rechts wat met je klanten en verder zie je aan de terugkerende klanten en reviews wel dat je het goed doet en wat er nog beter kan.

En wat dacht je van die papieren tijger… het Persoonlijk Ontwikkel Plan? Haha, doei! Je volgt alleen nog maar workshops of cursussen ‘voor de leuk’.

Waar ik ook te weinig bij stil sta, is de flexibiliteit die je hebt in je werkuren. Waar ik in loondienst waarschijnlijk vrije dagen had moeten bijkopen omdat ik er al 28 heb opgemaakt dit jaar, heb ik als ondernemer werkelijk geen idee meer of ik nou 28 of 43 vrije dagen heb gehad.

Was ik vroeger nog blij met een loonsverhoging van 5 procent? Oh mensen, als ondernemer kan je jouw bedrijf uitbouwen en jezelf een loonsverhoging van 200 procent geven. En een jaar later weer als je echt een booming business te pakken hebt.

Natuurlijk brengt het ondernemerschap ook risico’s, verantwoordelijkheden en stress met zich mee, maar de voordelen wegen daar voor mij ruimschoots tegenop.

 

#Omdenken

Terwijl ik mezelf vroeger vervloekte om mijn gejobhop, ben ik nu blij met die enorme variatie op mijn cv. Ik heb alleen al in loondienst 12 bedrijven van binnen gezien: van de fietsenwinkel hier in het dorp tot aan bedrijven als Achmea en VGZ. En binnen die bedrijven heb ik ook nog eens alle afdelingen gezien, van technische dienst tot inkoop, van financiën tot internationale verkoop, van kwaliteitscontrole tot projectmanagement.

(Jep, áls ik jobhop, doe ik het goed… zullen we maar zeggen…)

Dus als je denkt dat je werkelijk niets kan en geen glanzende carrière maakt zoals je oud-klasgenoten doen: word ondernemer.

 

Gr. Joyce