Begin 2018 liep ik vast met mijn bedrijf ParaWatcher. Twee grote klanten waren afgehaakt, omdat er geen budget meer was, of omdat dat geld anders uitgegeven ging worden. Daar had ik dus ook niet zoveel invloed op; het had niks te maken met wat ik voorheen geleverd had of de prijs die ik daarvoor vroeg.

Paniekoplossingen

Ik had al van alles geprobeerd om de boel vlot te trekken, was door mijn ideeën heen, had geen idee meer of ik links, rechts, rechtdoor of achteruit moest. 

Na allerlei pogingen – achteraf gezien paniekoplossingen – trok ik voor mezelf de conclusie dat ik er niet alleen uit kon komen. Ik had al een online coachingstraject gevolgd, maar dat sloot niet helemaal bij mij aan. Ik had al allerlei boeken gelezen in de hoop daarin het antwoord te vinden.

 

Stok achter de deur 

Maar ik moest echt 1-op-1 met iemand gaan werken. Enerzijds omdat het dan volledig passend was bij mijn situatie. Anderzijds ook omdat ik een stok achter de deur nodig had, zodat ik niet voor weer een haastige noodgreep of snelle paniekoplossing zou gaan.

Direct hulp als ik even vastloop

Ik was Joyce via dat online coachingstraject al eens tegengekomen, had me aangemeld voor haar wekelijkse nieuwsbrieven, las die met plezier en dacht: zij is de eerste die ik hiervoor ga vragen.

Sterker: op haar website stond een coachingstraject dat mij enorm aansprak – 6 live sessies én tussendoor altijd de mogelijkheid om vragen te stellen per mail, sms of WhatsApp. Dus ook direct hulp op het moment dat ik even vastliep.

Dat moest het worden. Ik geloof dat ik me meteen heb aangemeld en haar niet eens van tevoren gebeld heb. Het voelde meteen als: dit is voor mij.

Van VI naar Helden

Al tijdens ons eerste gesprek wist Joyce los te peuteren dat de rol die ik meestal had – nieuwsjager/razende reporter – niet bij me past. Ik was – ingegeven door wat opdrachtgevers wilden – die kant op gegaan. Maar ik haalde uit dat snelle nieuws geen voldoening meer. Het was iets dat ik wel wist, maar niet durfde/wilde toegeven. Omdat ik vervolgens weer niet wist hoe ik daar in godsnaam klanten bij kon vinden.

Joyce stelde de goede vragen, dacht mee, gaf me vertrouwen, waardoor ik die stappen wél durfde te zetten. Door haar coaching ben ik dit pad wél ingegaan. Door mij een spiegel voor te houden, kwamen de antwoorden vanzelf.

Zij geloofde erin, zag de mogelijkheden, dacht mee, kwam met verrassende inzichten en soms ideeën die ik in het begin ronduit belachelijk vond – om ze vervolgens natuurlijk wel te gebruiken. Kort gezegd: ze gaf me de bevestiging die ik nodig had.

Ik ben er niet voor de snelle nieuwtjes, maar juist voor de verhalen achter de paralympische sport en diepte-interviews met de sporters. Dát is waar ik goed in ben en wat ik eindeloos kan doen. Zoals zij het in magazinetermen noemde: jij bent geen VI, maar Helden.

Doelgroep waar ik nooit aan gedacht had

En na dit eerste inzicht volgden een nieuwe doelgroep – eentje waar ik zelf nog nooit aan gedacht had, maar zó voor de hand liggend – én ik heb ineens een aanbod! Dat heb ik in 10 jaar ondernemerschap nooit gehad. Ik heb ineens iets te verkopen.

Heel zwart-wit: voorheen deed ik maar wat als ondernemer. Pakte wat ik pakken kon, deed vooral waar opdrachtgevers om vroegen. Ook gave dingen, maar meestal niet 100% in mijn sweetspot.

Nu weet ik welke kant ik op wíl en móet. Die verandering, dat is even wennen, ook nu, na een paar maanden. Maar wel heel gaaf.

Nog elke dag blij met de stap

Samengevat: 2018 was een heel goed jaar. Nou ja, financieel niet. Maar zakelijk was het enorm succesvol.

Ik ben nog elke dag blij dat ik de stap heb gezet hulp te zoeken om mijn bedrijf vlot te trekken. En ben ook nog elke dag blij dat ik dat bij Joyce heb gedaan. De gesprekken waren fijn.

En als ik tussendoor een vraag had, reageerde Joyce ook altijd supersnel. Op appjes vaak binnen een paar minuten. Zó fijn. Want dan kon ik meteen weer verder.

Zou zomaar kunnen lukken

Ik weet nu waar ik heen moet met mijn bedrijf. Zit mijn jaar al volgepropt met nieuwe opdrachten? Nee.

Mijn agenda is misschien wel net zo vol, of leeg, als vorig jaar op dit moment. Toen was er paniek, nu heb ik het geloof dat het goedkomt. En dat geeft rust.

Ik denk nu niet meer elke dag: hoe moet ik verder? Ik denk alleen maar: waarom is dat gesprek pas volgende week en niet nu al?

Ik ben weer plannen aan het maken. Voor dit jaar, voor volgend jaar. Gerichte plannen, met een doel. Ik kén nu mijn doelgroep, weet wat ik aan te bieden heb en die doelgroep is enthousiast over dat aanbod. Daarop kan ik verder bouwen. Op een manier waarvan ik weet dat het zomaar zou kunnen lukken.

Robin Wubben – www.parawatcher.nl